"Ik vind mezelf eigenlijk best een lekker wijf!"
Ik wil je laten weten dat het goed met me gaat. Toen ik aan de cursus begon woog ik 86,5 kilo. Nu weeg ik 77 kilo. Wat mij betreft een hele verbetering. Ik heb niet echt gelijnd de afgelopen 2 jaar en eet nog steeds min of meer wat ik wil. Zo eet ik gewoon patat met mayo, gebak, roomboter, lekkere sapjes en kaasjes. Ook bak ik al lang niet meer in 1 eetlepel olijfolie maar neem ik gewoon een flinke scheut. Ook doe ik niet meer aan light producten en eet ik gewoon op brood wat ik lekker vindt ipv wat 'light'is. Ik eet nu wel kleinere porties en ben niet meer obsessief met eten bezig zoals vroeger. Ik kan makkelijker nee zeggen en 'moet' ook niet meer altijd alles opeten. Sporten doe ik soms wel en soms niet maar ik heb een actieve baan en neem overal naartoe de fiets. Dat vind ik eigenlijk wel voldoende. Kortom: nooit meer op dieet lijkt bij mij gewerkt te hebben! Ik zit nu lekker in mijn vel en mijn eigenwaarde is een stuk groter dan 2 jaar geleden. Ik vind mezelf eigenlijk best een lekker wijf! Niet dat ik niks meer te wensen heb hoor: ik zou graag onder de 75 kilo wegen omdat ik dan ook een gezond bmi heb en 1 kledingmaatje minder zou heel fijn zijn, maar als dat niet lukt ben ik alsnog tevreden met mezelf.
Anneke, Utrecht, 28 jaar
Ik ben met het programma begonnen, omdat ik al een tijd bezig was met een andere manier van gewichtsbeheersing dan lijnen, maar begeleiding miste. Er leek aldoor iets belangrijkers tussendoor te komen. Toen ik de visie van NMOD las, kwam dat heel erg overeen met wat ik zelf geloof over afvallen: vertrouwen op mezelf/mijn lichaam in plaats van in gevecht zijn met mezelf.
De afgelopen maanden heb ik veel geleerd. Ik zit er nog middenin, dus ik kan nog niet zeggen wat nou de rode draad was in mijn proces. Misschien is het: telkens weer bewust zijn van mezelf. Of: zorgen voor de omstandigheden waarin ik eten niet nodig heb voor andere bedoelingen dan fysieke trek stillen ipv mezelf een bepaalde manier van eten opleggen.
Ik denk dat ze dat 'zorgen voor jezelf' noemen, maar dat heb ik altijd een vage term gevonden. Mijn eetprobleem heeft me geholpen dat concreet te maken. Het is ook geen 'denk je slank' ofzo, ik heb echt stap-voor-stap moeten leren om dingen in praktijk te brengen. Met veel vallen en opstaan heb ik bijvoorbeeld geleerd om eten uit te stellen bij een impuls en regelmaat in m'n eetpatroon te brengen.
M'n eetprobleem heeft me door de jaren heen heel veel geleerd. Misschien is het een beetje eigenaardig, maar ik ben blij met het signaal dat eetdrang me geeft. Het herinnert me: Diana, er is een lekkerder manier van leven, iets wat meer bij je past. Je hoeft niet zo'n druk op jezelf te zetten, je mag gewoon jezelf zijn, je mag doen waar je zin in hebt, je kunt vertrouwen op jezelf, alles wat je zo wanhopig zoekt in eten kan je nu al vinden in jezelf, je hoeft niet zo voor anderen te zorgen, je mag je gewoon goed voelen over jezelf, enz.
Er zijn periodes dat ik dat eetsignaal niet meer nodig heb, dat ik voldoende naar mezelf kan luisteren om zonder eten 'op m'n eigen paadje' te blijven, maar als ik teveel afdwaal is het er weer. Handig en gigantisch irritant tegelijk!
Tot een paar weken geleden heb ik het gevoel gehad stil te staan wat mijn gewicht betrof. Maar nu begin ik echt resultaten te zien. Na een lange tijd sta ik af en toe op de weegschaal en ik val inderdaad steeds meer af, terwijl ik lekker eet waar ik zin in heb. Heerlijk is dat.
Deze manier van omgaan met eten vraagt heel veel toewijding aan mezelf, het is geen quick fix om even af te vallen en me daarom goed te voelen. (En vervolgens het dubbele weer aan te komen!) Aan de andere kant ervaar ik ook telkens weer dat ik niet dunner hoef te zijn om lekker in m'n vel te zitten en me mooi te voelen, ondanks dat ik daar af en toe nog heel stellig van overtuigd ben.
Ik ben blij dat ik hierbij ondersteuning heb gehad, zodat mijn voornemen niet ondergesneeuwd zou raken. Ik weet dat ik er nog niet ben, dus mocht ik het spoor te lang bijster raken, dan weet ik NMOD te vinden.
Diana
Dit is mijn verhaal: bijna 20 jaar op dieet, dan wel dan niet, veel sporten afgewisseld met helemaal niet bewegen. Altijd een gevoel van dwang, onrust, ellendig voelen en daardoor nog meer eten. Ik viel wel af maar kwam net zo snel weer aan. Was veel bezig met wat anderen van mij dachten. Ik bleef zoeken naar cursussen, dieetgroepen, pillen, poeders, zakjes, al die fabeltjes die mij nu toch eens eindelijk slank maken. Nou ja, wie herkent dit niet?
Drie jaar geleden heb ik me aangemeld voor de groep Nooit-meer-op-dieet. Dat sprak me wel aan, het idee leek me heerlijk, weg met die diën. Een paar maanden een reis naar Utrecht om met de andere deelnemers ervaringen uit te wisselen, jezelf leren kennen, je eetgedrag onder de loep te nemen. Het deed me erg goed om met elkaar over eten te praten,iedereen was open en eerlijk, ik herkende me hierin, het gaf me steun en door oefeningen met elkaar te doen kreeg ik een beter beeld van mezelf.
Ik ben met mezelf aan de slag gegaan; was ik nu echt zo'n "waardeloos" mens alleen omdat ik dik ben? Is dat dik zijn nu echt het belangrijkste? Voor mij in ieder geval genoeg redenen om mezelf niet te accepteren zoals ik was. Dik zijn beheerste mijn dag en nacht. Het bleek dat ik nog met meer zaken worstelde als alleen mijn overgewicht. Door een coach in de arm te nemen heb ik mezelf uiteindelijk leren "kennen" en daarbij mijn emoties. Een start met yogalessen hoorde daar ook bij.
Het is een lange weg geweest, waar ik de nodige ondersteuning bij heb gehad. Maar het was anders dan alle diën ervoor. Ik wilde niet perse afvallen, ik wilde vooral mezelf gezonder voelen, fitter, wilde weer mee kunnen doen in het leven. Wat ik vooral niet wilde was weer een dieet, ik had tenslotte geleerd bij Nooitmeeropdieet dat al die crash diën niet helpen, deze eetverslaving, of zoals je het wil noemen, is iets in jezelf wat je onder controle moet proberen te krijgen. Er was 1 zinnetje wat alsmaar door mijn hoofd spookte en me enorm heeft geholpen: "Je hebt zelf de keuze, eet je dit wel of niet". Eigenlijk zoals je in alles je eigen keuze hebt.
Na een wat matige start kreeg ik het te pakken, lekker gezond eten, 6x per dag, 3 uur per week bewegen, (gelukkig niet in de sportschool), ik wandel en fiets . Mijn streven is iedere dag een half uur iets doen. Een goede tip, wandel in je middagpauze, pak vaker de fiets. Ik vond het altijd zo gemakkelijk klinken, maar deed het nooit. Nu wel en echt het werkt!
Ik kan iedereen vertellen, nu een jaar later, het is gelukt!!!!!!!! Ik beweeg, ik eet normaal, ik heb geen eetbuien meer, voel me echt fit, kan me niet eens meer voorstellen dat ik met dat lijf rond heb gesjouwd, het mooie resultaat is dat er ruim 25 kilo af is. In het begin ging het gestaag, een kilo per week, voor de kerst werd het moeilijker, er ging minder af en ik hield het vooral in balans. Eigenlijk ben ik daar nog trotser op dan dat ik een kilo per week afval, want dat is me nog nooit gelukt. Ben nu al zeker 4 maanden stabiel. Mijn streven is om het komende half jaar nog 4 kilo af te vallen en vooral om in balans te blijven.
Het fijne is, ik snoep regelmatig iets, ga lekker uit eten, beweeg wel eens een week niet als het zo uitkomt, als het de ene dag wat meer is met eten, dan de volgende dag weer normaal eten, zo blijf ik dus in evenwicht. In het programma van Nooitmeeropdieet was de visie dat je best een chocolaatje mag nemen, geniet ervan en stop wanneer je genoeg hebt gehad. Eet niet de hele reep op, want het laatste stukje is nooit meer zo lekker als het eerste stukje! Dit is in het begin erg moeilijk, het gaat om bewustwording.
Na al die jaren, kan ik nu zeggen dat ik in balans ben. Ik dacht laatst: "Ik lijk wel een normaal mens met een normaal eet- en beweegpatroon". Precies zoals we dit bij Nooitmeeropdieet zo vaak hadden besproken en wat ik eigenlijk zo graag wilde.
Ik heb lang gedacht, waarom lukt het me nu wel en eerder niet? Ik had gewoon wat meer tijd nodig om alles op een rij te krijgen. Heb hard aan mezelf gewerkt, mezelf geaccepteerd, mijn emoties mag ik voelen en geleerd dat dik zijn mijn leven niet hoeft te beheersen. De training van Nooitmeeropdieet, de coaches, de yogalessen hebben me zover gekregen dat ik er klaar voor was.
Mijn laatste afrekening met het dik zijn; ik heb de afgelopen weken via Marktplaats mijn hele garderobe verkocht. De opbrengst was niet gering en ben meteen naar de winkel gestapt en heb me verwend met nieuwe kleren.
De belangrijke les die ik na 20 jaar heb geleerd, Nooit Meer Op Dieet, je eigen eet- en beweegpatroon aanhouden wat bij je past, dat is het allerbeste.
Al met al ben ik nu een zeer tevreden mens, ik accepteer mezelf zoals ik ben, ben trots op mezelf en voel me gezonder dan ooit!
Carla
